لغت نامه دهخدا
ابوبشر. [ اَ بو ب ِ ] ( ع اِ مرکب ) نُقْل. ( مهذب الاسماء ) ( السامی فی الاسامی ).
ابوبشر. [ اَ بو ب ِ ] ( اِخ ) کنیت عمروبن عثمان بن قُنبر،سیبویه امام النحاة فارسی. رجوع به سیبویه... شود.
ابوبشر. [ اَ بو ؟ ] ( اِخ ) احمدبن ابراهیم بن احمد العمی. او بعد از 350 هَ. ق. وفات کرد و از شاگردان جلودی و یکی از علمای شیعه است و کتاب محن الانبیاء و الاوصیاء و الاولیاء از اوست. ( ابن الندیم ).
ابوبشر. [ اَ بو ب ِ ] ( اِخ ) کنیت اسماعیل بن علبه فقیه.
ابوبشر. [ اَ بو ب ِ ] ( اِخ ) متّی بن یونس نصرانی نسطوری دیرُقنّی. از پیروان طریقه مرماری. او شاگرد قویری و ابی احمدبن کرنیب و روفیل و بنیامین است. معاصر الراضی باﷲ عباسی و از اجله نَقله است و ریاست منطقیین زمان او بدو منتهی شود. ابوبشر مدتی در بغداد میزیست و از سریانی به عربی ترجمه میکرد. و در نقل و شروج و تألیفات خود معتمدعلیه است. وفات وی به سال 329 هَ. ق. بود. او راست: تفسیر ثلاث مقالات اواخر از تفسیر ثامسطیوس. شرح کتاب العباره ارسطو. شرح مبحث برهان ارسطو. شرح مقاله اولی طوبیقا ( جدَل ). ترجمه کتاب سوفسطیقا بسریانی. ترجمه بوطیقا ( مبحث الشعر ) از سریانی بعربی. ترجمه قسمی از السماء و العالم. ترجمه مقاله لام از شروح اسکندر افرودیسی و ثامسطیوس بر کتاب الحروف، یعنی الهیّات ارسطو. ترجمه بعض مقاله اولی از السماء والعالم ارسطو. ترجمه کون و فساد ارسطو بتفسیر اسکندر. ترجمه کون و فساد مقیدورس. ترجمه مبحثی از هندسه افلاطون. ترجمه شروح مقیدورس بر کتاب آثارالعلویه. ترجمه کناش یحیی بن سرافیون. ترجمه کتاب العنایة تصنیف اسکندر افرودیسی در ردّ بر ابیقورس و ذیمقراطیس. تفسیر تفسیر ثامسطیوس بر سماع طبیعی ارسطو بسریانی. کتاب المقاییس الشرطیه. و رجوع به متّی بن یونس در فهرست ابن الندیم شود.
ابوبشر. [ اَ بو ب ِ ] ( اِخ ) ابن محمدبن ابراهیم خِدامی. محدث رحّال از مردم ری و ظاهراً حنفی مذهب و او برادر ابواسحاق ابراهیم فقیه حنفی است. وی از عمربن سنان منجبی و احمدبن نصر لبّاد روایت کند و محمدبن احمدبن شعیب سغدی از او روایت آرد.
