بار خدایا

بارخدایا. [ خ ُ ] ( اِ مرکب ) یعنی ای خدای بزرگ ! ( برهان: بارخدا ) ( هفت قلزم: بارخدا ) ( دِمزن ). اللهم !: گفت بارخدایا من میدانم که تو خدای بر حقی. ( قصص الانبیاء ص 89 ). بارخدایا تو یونس را بمابازده. بارخدایا بتو گرویدیم. ( قصص الانبیاء ص 136 ).
بارخدایا اگر ز روی خدایی
طینت انسان بآخشیج سرشتی.( منسوب به ناصرخسرو ).گفتیم بارخدایا این چیست ؟ گفت آن همه منم نه غیر من. ( تذکرة الاولیاء ). داود بگریست و گفت: بارخدایا آنکه معجون طینت او از آب نبوتست... ( تذکرة الاولیاء ).
بارخدایا مهیمنی و مقدر
وز همه عیبی مقدسی و مبرا.سعدی.

یعنی خدای بزرگ

💡 بده تو بار خدایا درین خجسته سفر هزار نصرت و شادی هزار فتح و ظفر

💡 یکی از بزرگان بازرگانی را به خواب دید گفت، «خدای تعالی با تو چه کرد؟»، گفت، «پنجاه هزار صحیفه در پیش من نهاد، گفتم: بار خدایا این همه صحیفه گناه است، گفت: با پنجاه هزار کس معاملت کرده ای، هر یکی صحیفه یکی است، گفت: در هر یکی صحیفه خویش دیدم با وی از اول تا آخر». و در جمله اگر دانگی در گردن وی بود که به تلبیس وی را زیان کرده باشد گرفتار شود. و هیچ چیز وی را سود ندارد تا از عهده آن بیرون نیارد.

💡 هوس قلیه کدو دارم و اندیشه نان این مرادست مرا، بار خدایا برسان

💡 استاد ابوعلی گوید که داود عَلَیْهِ السَّلامُ روزی بصحرا بیرون شده بود تنها، خداوند تعالی بدو وحی فرستاد که ای داود چونست که ترا تنها می بینم گفت بار خدایا شوق تو اندر دلم اثر کرده است و مرا از صحبت خلق باز داشته است گفت برو باز نزدیک ایشان شو اگر تو بندۀ گریختۀ را باز درگاه من آری نام تو اندر لوح محفوظ از جمله اسپهسلاران اثبات کنم.

💡 بزرگ بار خدایا گر افتخار کنی تو را سزد که سر اهل افتخار تویی

💡 ببخش بار خدایا به فضل و رحمت خویش که دردمند نوازی و جرم بخشایی