باده پیمائی

💡 روزگار از های و هوی میکشان بیگانه ئی باده در میناش بود و باده پیمائی نداشت

💡 رخساره گلگون او چون باده پیمائی کند من عقل زاهد رنگ را مست می احمر کنم

💡 باشد از غلط رائی عشق و باده پیمائی با بتان یغمائی بی‌حجاب و روپوشی‌

💡 چندان بکوشم در وفا کز من نپوشد راز خود هم محرم مجلس شوم، هم باده پیمائی کنم

💡 هرکجا بوی می‌آمد رفتی آنجا همچو باد باده پیمائی نگویم باد پیمائی است این

💡 در اشعار کلاسیک فارسی، موضوع باده پیمائی از استعاره‌های بسیار رایجی است که برای بیان حالات معنوی و عرفانی به کار می‌رود.

💡 شاعر با استفاده از مضامین باده پیمائی در غزل خود، سعی کرده است تا تمایز میان لذت‌های دنیوی و معنوی را نشان دهد.

💡 سبک ادبی بسیاری از متون کهن با تکیه بر مفاهیمی چون باده پیمائی، فضایی خیال‌انگیز و سرشار از احساسات انسانی ایجاد کرده است.