باده زدن

💡 چون بهر روز بود شرط خرد باده زدن باده را نیز بدین گونه شمار لقب است

💡 در آن میخانه قدیمی، عده‌ای مشغول باده زدن بودند و با آوازهای بلند و شاد، تمام غم‌ها و اندوه‌های تلخ دنیای واقعی را از خود دور می‌کردند.

💡 شاعر در وصف میهمانی بزرگ می‌گوید که در آن همه مشغول باده زدن بودند و جامی که پر می‌شد، گویی جامی از عشق و مستی بود.

💡 هیچ چیز مانند باده زدن در کنار آتش گرم در شب‌های بسیار سرد زمستان، نمی‌تواند روح انسان را از تنهایی و انزوای شدید نجات دهد.