فرهنگ معین
(اُ بُ هَّ ) [ ع - فا. ] (ص مر. ) باشکوه، باجلال.
(اُ بُ هَّ ) [ ع - فا. ] (ص مر. ) باشکوه، باجلال.
( صفت ) با شکوه با جلال با عظمت.
💡 جانگسو در طول سلطنت اولیه خود، بسیاری از تلاش های خود را صرف تثبیت امپراتوری کرد که در نتیجه مستقیم فتوحات پدرش، رشد ناگهانی و بزرگی را تجربه کرده بود. جانگسو مقبره ای باشکوه برای پدرش، گوآنگگائتو بزرگ، و همراه با آن سنگ قبر با ابهت ۶ متری که دستاوردهای پدرش حکاکی شده بود (که اکنون به عنوان لوح سنگی گوآنگ گائتو بزرگ شناخته می شود) ساخت.
💡 مجموعه حسینیه همچنین شامل یک مسجد، یک هزارتو و یک سردابه نیز میشود. دو دروازه با ابهت نیز دارد که افراد را به سمت تالار اصلی هدایت میکنند.