این جهانی. [ ج َ ] ( ص نسبی ) منسوب به این جهان. دنیوی. ( فرهنگ فارسی معین ). منسوب و متعلق به این جهان و این مکان. ( ناظم الاطباء ): باز در عواقب کارهای عالم تفکری کردم... تا روشن گشت که نعمتهای اینجهانی چون روشنایی برق است. ( کلیله و دمنه ). در حرم شاه کنیزکی بود این جهانی و مدتها عاشق جمال این پسر بود. ( سندبادنامه ص 68 ).
(صفت ) منسوب به (این جهان ) دنیوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ربّ العالمین گفت: قُلْ کُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ای محمد! ایشان را گوی: از محمد چه بینید! از تقدیر و خواست خدای بینید، که همه از خدا است خیر این جهانی و شرّ این جهانی، همه بخواست و تقدیر اوست. و هم در شأن ایشان باین معنی آیت آمد: یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا الآیة.
💡 دوم اینکه بر اساس تحلیل زبانشناسی شناختی از زبان استعاری، وی استدلال میکند که تفکر انسان دربارهٔ موضوعات انتزاعی همچون جنگاوری، اقتصاد یا اخلاق به نحوی ریشه در تفکر انسان دربارهٔ مفاهیم این جهانی همچون روابط فضایی دارد (بنگرید به: استعاره مفهومی).
💡 وی اصل موسیقی را، این جهانی نمیدانست و معتقد بود که این الحان موسیقایی که ما، با آواز خود یا با نغمههای ساز ایجاد و خلق میکنیم بازتاب جریانی گسترده و ژرف در کیهان است و اصل موسیقی از بهشت است که بر جان عارف خوش میآید؛ جدا از موسیقی، او، یکی از نکات ضروری برای سماع را، شعر خوب و فهمی عمیق برای درک آن شعر میدانست.
💡 تا به جان این جهانی زنده چون دیو و ستور گرچه پیری همچو دنیا خویشتن کودک شمار
💡 در ادامه به قداست این جانور اشاره میکند «که هر کس … «ونگهاپره» … را بکشد، روان خویش را تا نه پشت میکشد و تاوان گناه خود را در زندگی این جهانی با پیشکش بردن نیازی نزد سروش ندهد، راهی به پل چینود نیابد»
💡 آگوستین که در حدود سال ۴۰۰ میلادی کتابی به نام اعترافات نوشته بود با برشمردن گناهان و خطاهای خود اشاراتی ضمنی به زنی دارد که دوازده سال از زندگیاش را بدون برگزاری ازدواج با او گذرانده بود ولی او را ترک میکند تا از تمامی لذات این جهانی چشم پوشد و به رستگاری روحی و نجات معنوی برسد.
