لغت نامه دهخدا
اخروی. [ اُ رَ وی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به اُخری. مقابل دنیوی و دنیاوی.
اخروی. [ اُ رَ وی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به اُخری. مقابل دنیوی و دنیاوی.
(اُ رَ ) [ ع. ] (ص نسب. ) آن جهانی،منسوب به آخرت.
مربوط به جهان دیگر، آن جهانی.
منسوب به اخری و آخرت به معنی آن جهان، جهان دیگر، روز بازپسین
( صفت ) منسوب به اخری آن جهانی مقابل دنیوی دنیاوی ٠ یا اجر اخروی ٠ پاداشی که در جهان دیگر بموئ منان دهند ٠
آن جهانی؛منسوب به آخرت.
💡 و اما طعن زدن بر مسلمین و آن نیز از اعمال ذمیمه و افعال سیئه است، و باعث ضرر دنیوی و عذاب اخروی می گردد
💡 از منظر اسلام، بیمار اگر دین دار و مؤمن باشد، تحمّل درد و رنج و صبر و بردباری در برابر آن، موجب بخشش گناهان و تزکیه نفس و تخفیف مجازات یا افزایش درجات و رسیدن به ثوابهای بیشتر اخروی میشود و اگر غیر مؤمن باشد چه بسا درد و رنج موجب گردد از رفتار و زندگی گذشته خود پشیمان شده و توبه کند و با حال ایمان از دنیا برود.
💡 وَ مَنْ یُرِدْ ثَوابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْها و هر که بطاعت و عمل ثواب اخروی خواهد، ویراست آنچه خواست. این ثواب عمل بر اندازه نیّت و بر وفق همّت بود.
💡 امینی، محقق شیعه، نزول این آیه را در شأن اهل بیت پیامبر دانسته و معتقد است که به جهت عدم دخالت پیامبر اسلام در این واقعه، این فضیلت حائز اهمیت است. در آیات دهم تا ۲۱ نیز به برخی اجرهای اخروی ابرار اشاره شدهاست و نعمات بهشتی آنان وعده داده میشود.
💡 قسم اول: اخلاق فاضله و صفات حسنه، و جامع همه چهار صفت، علم و عفت و شجاعت و عدالت است و آنها با وجود اینکه خود، موجب لذت و بهجت اند وسیله رسیدن به لذات حقیقیه اخرویه نیز هستند و خود این اخلاق و صفات، لذیذاند در دنیا و آخرت و نافعند در هر دو عالم و باعت راحتند در هر دو سرای و مستحسن اند در جمیع احوال.