لغت نامه دهخدا
ایزدپناه. [ زَ پ َ ] ( نف مرکب ) آنکه پناه ایزدی داشته باشد از عالم گردون بارگاه یا آنکه پناهنده به ایزد، از عالم خیرخواه که خواهنده خیر است. ( آنندراج ) ( بهار عجم ):
پناهد به ایزد به بیگاه و گاه
نیفتد ببد مرد ایزدپناه.نظامی.
ایزدپناه. [ زَ پ َ ] ( نف مرکب ) آنکه پناه ایزدی داشته باشد از عالم گردون بارگاه یا آنکه پناهنده به ایزد، از عالم خیرخواه که خواهنده خیر است. ( آنندراج ) ( بهار عجم ):
پناهد به ایزد به بیگاه و گاه
نیفتد ببد مرد ایزدپناه.نظامی.
پناهنده به ایزد، کسی که به خدا پناه ببرد، کسی که در پناه خدا باشد: پناهد به ایزد به بیگاه و گاه / نیفتد به بد مرد ایزدپناه (نظامی: ۹۳۰ ).
( اسم ) آنکه بخدا پناهد کسی که در پناه ایزد باشد.
اسم: ایزد پناه (پسر) (فارسی)
معنی: آن که خداوند پناه و حامی اوست، نام یکی از سرداران هخامنشی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آثار باستانی و تاریخی لرستان کتابی از حمید ایزد پناه است که در سال ۱۳۵۰ منتشر و برندهٔ جایزه کتاب سال سلطنتی شد.
💡 هستی ندیم شاهی و دولت ندیم تو هستی پناه عالم و ایزد پناه تو