لغت نامه دهخدا
ایبال. ( ع اِ ) ( از «اب ل » ) گروهی از پرندگان و اسبان و شتران. || پی در پی آینده از آنها ( پرندگان، اسبان، شتران ). ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). ج، ابابیل. و بزعم صاحب قاموس جمع است بدون واحد. ( منتهی الارب ). رجوع به ابابیل شود. || ( مص ) خداوندشتران بسیار گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).