ای عجبی

ای عجبی. [ اَ / اِ ع َ ج َ ] ( صوت مرکب ) ای عجب. ترکیبی است برای بیان تعجب و شگفتی:
خون انگور فراز آر یا خون مویز
که مویز ای عجبی هست به انگور قریب.منوچهری ( دیوان چ دبیرسیاقی ص 6 ).رزبان گفت چه رایست و چه تدبیر همی
...........................................................
بمرند این بچگان گرسنه برخیر همی
بیم آن است که دیوانه شوندای عجبی.منوچهری.اگر همیشه بشادیش خواهم ای عجبی
چرا همیشه به تیمار خواهدم هموار.عنصری.

برای اظهار تعجب و شگفتی بکار رود ای شگفتا بکار رود ای شگفتا. ای شگفت.

💡 این زبیب ای عجبی مردهٔ انگور بود چون ورا تر کنی زنده شود اینت غریب

💡 چنانش کرد که بیننده گوید ای عجبی مگر به زلزله گشت آن حصار زیر و زبر

💡 بماه مانی آنگه که تو سوار شوی چگونه ای عجبی ماه را سوار که کرد

💡 هیچ دانی چه گویم ای عجبی راست گویی که نیستم هشیار

💡 چو آب و آتش گیتی نماند ای عجبی بماند خواهد این یادگار از آتش و آب

💡 گشتند با نشاط همه دوستان گل بس نادر آمد ای عجبی داستان گل