اکسیری

اکسیری. [ اِ ] ( ص نسبی ) منسوب به اکسیر. ( یادداشت مؤلف ). کیمیاگر. اکسیرگر. ( آنندراج ) ( یادداشت مؤلف ) ( ناظم الاطباء ):
به دارالخلافه خبر بازداد
که اکسیریی آمدست اوستاد.نظامی.اکسیری صبح کیمیاگر
کرد از دم خویش خاک را زر.نظامی.به دعا هیچ زبانی در لب باز نکرد
گرچه اکسیری این قلب چو تاثیر شدیم.تأثیر ( از آنندراج ).سحاب، سیماب به لغت اکسیریان. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به ترکیب اکسیرگر و اکسیرساز و ماده کیمیاگر شود.

مسنوب به اکسیر کیمیاگر

💡 مس قرص قمر از وی زر خورشید می‌گردد نباشد خاک اکسیری چو گرد ظلمت شب‌ها

💡 نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگی قطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی

💡 پیش بینا نیست اکسیری به از خاک درش تا رسانیده است حاجت خویش را آنجا غناست

💡 گدائی در میخانه طرفه اکسیری است گر این عمل بکنی، خاک زر توانی کرد

💡 بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند کیمیا ساز است و اکسیری بسیمابی زند