انتهی

لغت نامه دهخدا

انتهی. [ اِ ت ِ ] ( ع اِ ) ممال انتها. آخر. پایان:
هرکرا شعری بری یا مدحتی پیش آوری
گوید این یکسر دروغست ابتدا تا انتهی.منوچهری ( دیوان ص 140 ).

جمله سازی با انتهی

💡 و گوید آنکه در گفتش خطا نیست که سیر آدمی را انتهی نیست

💡 و عن علی (ع) قال: انّ المؤمن اذا قبض الملک روحه انتهی به الی السماء و قال یا ربّ عبدک فلان قبضنا نفسه، فیقول ارجعوه فانّی قد وعدته «مِنْها خَلَقْناکُمْ وَ فِیها نُعِیدُکُمْ» فانّه لیسمع خفق نعالهم اذا ولّوا مدبرین.

💡 یک نقطه بدور خود شود دایر هم بدو شود هم انتهی گردد

خفن یعنی چه؟
خفن یعنی چه؟
سیرت یعنی چه؟
سیرت یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز