ان کس

( آن کس ) آن کس. [ ک َ ] ( صفت + ضمیر مبهم ) آن آدمی. آن شخص، به معنی «مَن » عرب:
چنین گفت آن کس که پیروز گشت
سر بخت او گیتی افروز گشت...فردوسی.که اسفندیار از بنه خود مباد
نه آن کس بگیتی کز اوهست شاد.فردوسی.و شریف آن کس تواند بود که خسروان روزگار وی را مشرّف گردانند. ( کلیله و دمنه ).

( آنکس ) ( اسم ) آن شخص آن آدمی کسی.

💡 هر ان کس که در سیستان بُد سران، به فرمان سالار صاحب قران (تیمور)، ببردند یکسر به مُلک فراه، در آن شهر بودند تا چند گاه، به زابلستان شاه شاهان امیر، شد از امر سلطان صاحب سریر، که ان نیز از آل یعقوب بود، به اطوار و کردار مرغوب بود.

💡 هر ان کس که او حامل راز شد اگر بر زبان راند غماز شد

💡 پشت ان کس که پشت داد به جنگ پشته‌ای شد تمام تیر خدنگ

💡 قُلْ أَ رَأَیْتُمْ بگوی چه بینید، إِنْ کانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ثُمَّ کَفَرْتُمْ بِهِ اگر این پیغام که آوردم از نزدیک اللَّه است و شما کافر می‌شوید بآن مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِی شِقاقٍ بَعِیدٍ (۵۲) آن کیست بی‌راه‌تر از ان کس که در ستیزیست از راستی دور.