واژه «امیربک» در منابع کهن به عنوان نام یک شخص یا عنوانی منسوب به یک مؤلف یا نویسنده در متون تاریخی و کتابشناسی اسلامی ذکر شده است. این واژه در اصل یک نام خاص است و معنای لغوی عمومی در زبان فارسی ندارد، بلکه برای معرفی یک فرد مشخص به کار رفته است. در برخی منابع مانند «کشف الظنون»، از او به عنوان صاحب اثری با عنوان «احکام تحاویل سنی العالم» یاد شده است. این نشان میدهد که امیربک احتمالاً شخصی اهل علم یا صاحب تألیف در حوزه علوم اسلامی یا نجومی بوده است. کاربرد این نام بیشتر در فهرست کتابها و آثار علمی قدیم دیده میشود و نه در متون عمومی زبان. از آنجا که اطلاعات تاریخی گستردهای درباره زندگی او در دست نیست، هویت او بیشتر از طریق نام کتاب یا اثرش شناخته میشود. در چنین مواردی، نام افراد در منابع کتابشناسی صرفاً برای ثبت آثار علمی آنان ذکر میشود. بنابراین «امیربک» یک نام تاریخی مربوط به یک مؤلف یا دانشمند قدیم است که اثر علمی مشخصی به او نسبت داده شده است. به طور کلی، این واژه به یک شخصیت علمی در منابع قدیم اشاره دارد و معنای آن وابسته به هویت فردی او در متون کتابشناسی است.
امیربک
لغت نامه دهخدا
امیربک. [ اَ ب َ ] ( اِخ ) او راست: احکام تحاویل سنی العالم. ( از کشف الظنون ج 1، ذیل احکام... ).