لغت نامه دهخدا
امام عصر. [ اِ م ِ ع َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) امام زمان. امامی که در روزگار خود مردم را هدایت میکند. || ( اِخ ) لقب امام دوازدهم شیعه امامیه اثناعشریه. رجوع به امام زمان و ترکیبات امام شود.
امام عصر. [ اِ م ِ ع َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) امام زمان. امامی که در روزگار خود مردم را هدایت میکند. || ( اِخ ) لقب امام دوازدهم شیعه امامیه اثناعشریه. رجوع به امام زمان و ترکیبات امام شود.
رجوع شود به:امام مهدی (عج) (سامرا ۲۵۵ق)
💡 خدایگان بزرگ آفتاب ملک زمن امام عصر خداوند خسرو ذوالمن
💡 ولی قائم بالسیف، حجت موعود امام عصر ولی الاه خضر طریق
💡 روزی بود به فیض بگوید امام عصر خوش باش من به عفو گناهت ضمان شدم
💡 احمد حنبل امام عصر بود شرح فضل او برون از حصر بود
💡 که چون ولادت سعد امام عصر رسید مرا چه باک ز اندیشه ثواب و عقاب
💡 خدیو خطه امکان امام عصر زمان شریک قرآن هادی انس و رهبر جان