الکبریاء

💡 زهی سخن پر آفرین، و بر دلها شیرین، نظم پاک، و گفت پاک، از خداوند پاک. نظم بسزا، و گفت زیبا، و علم پاک، و مهر قدیم، آئین زبان، و چراغ جان، و نثار جاودان. همی گوید: ای موسی! منم خداوند همگان، بار خدای مهربان، کریم و لطیف، نوازنده بندگان، دارنده جهان، و نعمت بخش آفریدگان، و نوبت ساز جهانیان. الکبریاء نعتی.

💡 چه عشق است آشفته عشقی که ایزد کند وصف الکبریاء و ردائی

💡 در متون عرفانی و فلسفی، مفهوم الکبریاء به شکلی از عظمت مطلق الهی اشاره دارد که فراتر از درک و تصور محدود ذهن‌های کوچک و محدود بشری است.

💡 فیلسوفان معتقدند که الکبریاء صفتی است که تنها شایسته خداوند متعال است و انسان نباید با تکبر و غرور، سعی در تقلید از این صفت باشد.

💡 مفاهیم مرتبط با الکبریاء در آموزه‌های دینی، به انسان یادآوری می‌کند که در برابر عظمت بی‌کران هستی، باید با فروتنی و تواضع کامل در پیشگاه پروردگار بایستد.