لغت نامه دهخدا
( العظمة ) العظمة. [ اَ ع َظَ م َ ت ُ لِل ْ لاه ] ( ع جمله اسمیه ) بزرگواری خدایراست. رجوع به عظمت شود.
( العظمة ) العظمة. [ اَ ع َظَ م َ ت ُ لِل ْ لاه ] ( ع جمله اسمیه ) بزرگواری خدایراست. رجوع به عظمت شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ریشههای تشکیل حزب به سال ۱۹۱۹ در دمشق برمیگردد، زمانی که گروهی از ناسیونالیستها به نام سازمان استقلال طلبان خواستار استقلال سوریه، وحدت اعراب، رد اعلامیه بلفور و مهاجرت یهودیان شدند. آنها عبارت بودند از: رشید طالع، احمد ماریود، عادل ارسلان، فؤاد سلیم، احمد حلمی عبدالباقی، نبیه العظمه، سامی السراج، سعید عمون، عادل العظمه، خیرالدین زرکلی و عثمان قاسم.
💡 بشیر العظمه (به عربی: بشیر العظمه) (۱۹۱۰ - ۱۹۹۲) در شهر دمشق سوریه از تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۶۲ - ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۲ تصدی نخستوزیری سوریه را برعهده داشت.
💡 و در الدر المنثور است كه ابن ابى حاتم، و ابو الشيخ (در كتاب العظمه ) و ابن مردويه، از ابن عباس روايت كرده اند كه گفت رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) فرمود:روح، لشكرى است از لشكريان خدا، كه از ملائكه نيستند، و داراى سر و دست و پايند،آنگاه اين آيه را خواندند (يوم يقوم الروح و الملئكه صفا) و سپس فرمود: اينهالشكريانى، و اينها لشكريانى ديگر هستند.