کلمهی «الشِّرک» در زبان عربی به معنای همپرستی، شریک قرار دادن برای خداوند یا اعتقاد به وجود شریک در مقام ربوبیت و عبادت است و از نظر دینی عملی کاملاً ممنوع و گناهی بزرگ محسوب میشود. این واژه از ریشهی «شَرَکَ» گرفته شده که به معنای شریک ساختن یا سهیم کردن است و در اصطلاح اسلامی به هر گونه اعتقاد یا عملی اطلاق میشود که شخص برای خداوند شریک قائل شود، چه در عبادت، چه در تدبیر امور جهان یا در مقام قدرت و ربوبیت. الشِّرک به دو دسته اصلی تقسیم میشود: شرک اکبر که شامل اعتقاد به شریک قرار دادن خدا در عبادت است و آثار دینی و اخروی آن بسیار سنگین است، و شرک اصغر که معمولاً به نیت یا عمل همراه با ریا و خودستایی مربوط میشود و اهمیت اخلاقی دارد. در قرآن و سنت، الشِّرک به عنوان بزرگترین خطا و نادیده گرفتن یکتایی خداوند معرفی شده و مومنان به شدت از آن نهی شدهاند. از نظر معنایی، «الشِّرک» با عباراتی مانند همپرستی، شریکگیری، مشارکت در عبادت و شرک به خدا هممعنی است و در آموزههای اسلامی بار معنایی بسیار منفی و خطرناک دارد.
الشرک
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
شرک (۱۶۸ بار)
جمله سازی با الشرک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَیَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ الی الدنیا فَنَعْمَلَ من الخیر غَیْرَ الَّذِی کُنَّا نَعْمَلُ من الشرک و التکذیب. طلب شفیع کنند یا خواهند که ایشان را وادنیا فرستند تا ایمان آرند، و نیکیها کنند. ربّ العالمین جای دگر گفت: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ اگرشان وادنیا فرستند هم بکفر و شرک خویش باز گردند.
