الخطاب

[ویکی الکتاب] معنی خِطَاب: کلام (و کلمه فصل الخطاب به معنای آن است که انسان قدرت تجزیه و تحلیل یک کلام را داشته باشد، و بتواند آن را تفکیک کند و حق آن را از باطلش جدا کند )
ریشه کلمه:
خطب (۱۲ بار)

💡 (فاذا عمر بن الخطاب فى الناس، و قلت ما شاءن الناس،قال امر الله، ثم تراجع الناس الى رسول الله...):

💡 (له تـسـع و تـسـعـون نـعجة ولى نعجة واحدة فقال اكفلنيها و عزنى فى الخطاب ) -كلمه (نعجة ) به معناى گوسفند ماده است (كه به فارسى آن را ميش مى نامند).

💡 مبدأ گاهشماری هجری یا اسلامی، سال هجرت پیامبر اسلام، محمد از مکه به مدینه می‌باشد که در زمان خلافت عمر بن الخطاب خلیفه دوم مسلمانان وضع گردید است.

💡 در کتاب فصل الخطاب آیةالکرسی را به نقل از ثقةالاسلام کلینی این گونه بیان می‌کند: «... له مافی السموات والارض و ما بینهما و ما تحت‌الثری عالم الغیب والشهادة الرّحمن الرحیم من ذی الذی یشفع عنده الاّ بإذنه…»

💡 قابل ذكر است كه هيثمى وقتى اين حديث را ذكر مى كند، مى گويد:((وقال لايضرهم عداوة من عاداهم، فالتفت خلفى، فاذا أ نا بعمر بن الخطاب فى اناس،فاثبتوا لى الحديث كما سمعت )).(113)