افعی تن

«افعی‌تن» صفتی مرکب در زبان فارسی است که از «افعی» به معنی مار زهرآگین و «تن» به معنی بدن ساخته شده است و در معنای ظاهری به کسی گفته می‌شود که بدن او مانند افعی تصور شود. این همانندی بیشتر از جهت نرمی، باریکی، پیچ‌وتاب‌دار بودن یا سردی و لغزندگی بدن در نظر گرفته می‌شود نه اینکه واقعاً بدن او مارگونه باشد. در کاربرد ادبی، این واژه بار تشبیهی دارد و برای تصویرسازی بدنی به کار می‌رود. یعنی شاعر یا نویسنده با این ترکیب، حالت جسمانی خاصی را به مار مانند می‌کند. در این معنا تأکید بر شکل و حالت تن است، نه بر اخلاق و رفتار. بنابراین «افعی‌تن» لزوماً به معنای بدذات یا خطرناک بودن شخص نیست. این ترکیب از شیوه‌های رایج تصویرسازی در زبان شعر فارسی است که با بهره‌گیری از جانوران، ویژگی‌های حسی را منتقل می‌کند. در نتیجه واژه یادشده یک صفت تصویری برای توصیف تنِ مارگونه یا مارمانند است.