افسرده دل

💡 می‌توان از عالم افسرده دل برداشت زود از تنور سرد می‌گردد به گرمی نان جدا

💡 چونکه روح افسرده دل افسرده شد روح چون افسرده شد دل مرده شد

💡 سید سادات عالم غیر انسان نیست کس زاهد افسرده دل از دور میراند فرس

💡 مرا سرمای زهد خشک چند افسرده دل دارد؟ بریز از پرتو می رنگ آتشخانه ای ساقی

💡 در محفل خود راه مده هم چو منی را افسرده دل افسرده کند انجمنی را

💡 میان زاهدان رفتم، عجب افسرده دل قومی! میان عاشقان رفتم، عجایب گرم بازاری!

💡 آن شاعر افسرده دل با کلماتی که از عمق رنج‌های خود می‌آورد، توانست مخاطبان را با توصیف‌های دقیق و پراحساس خود به دنیای رویاهای غم‌انگیز ببرد.

💡 در میان جمعیت، او را دیدیم که مانند یک انسان افسرده دل، در گوشه‌ای نشسته بود و به افق‌های دور خیره شده بود، گویی تمام امیدهایش از دست رفته است.

💡 هر فرد افسرده دلی که با تنهایی و انزوا دست و پنجه نرم می‌کند، نیازمند حمایت‌های عاطفی و توجه گرم اطرافیان برای بازگشت به مسیر زندگی عادی است.