افسرده دل

💡 می‌توان از عالم افسرده دل برداشت زود از تنور سرد می‌گردد به گرمی نان جدا

💡 چونکه روح افسرده دل افسرده شد روح چون افسرده شد دل مرده شد

💡 سید سادات عالم غیر انسان نیست کس زاهد افسرده دل از دور میراند فرس

💡 مرا سرمای زهد خشک چند افسرده دل دارد؟ بریز از پرتو می رنگ آتشخانه ای ساقی

💡 در محفل خود راه مده هم چو منی را افسرده دل افسرده کند انجمنی را

💡 میان زاهدان رفتم، عجب افسرده دل قومی! میان عاشقان رفتم، عجایب گرم بازاری!