لغت نامه دهخدا
اغالیط.[ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ اُغلوطَة، مسأله یا سخنی که بدان کسی را بغلط اندازند. ( آنندراج ). مطالب یا سخنهایی که بدانها کسی را در غلط اندازند. ( فرهنگ نظام ). ج ِ اغلوطه، سخن غلط یا کلام که بدان کسی را بغلط اندازند. ( منتهی الارب ). و منه: نهی رسول اﷲ ( ص ) عن الاغلوطاط و یقال: حدثته حدیثاً لیس بالاغالیط. ( منتهی الارب ).
