لغت نامه دهخدا
اصبعین. [ اِب َ ع َ ] ( ع اِ ) تثنیه اصبع. دو انگشت:
من چو کلکم در میان اصبعین
نیستم در صف طاعت بین بین.مولوی.و در این بیت اشاره به حدیث علی ( ع ) است که فرمود: قلب المؤمن بین اصبعین من اصابعالرحمن:
نور غالب ایمن از کسف و غسق
در میان اصبعین نور حق.مولوی.و رجوع به اصابعالرحمن شود.