دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی أَصَابَهُ: به آن برسد-به آن اصابت کند
معنی یُصِیبُ: اصابت می کند - می رسد(کلمه مصیبت به معنای واقعه و حادثهای است که به انسان یا هر چیز اصابت کند، و اسم فاعل از مصدر اصابت است، و از اصابه تیر به هدف منشا گرفته،هم شامل اصابه حوادث خیر میشود و هم اصابه حوادث شر، و لی استعمال آن در شر غلبه دارد، در...
معنی یُصِیبَکُم: که به شما اصابت کند - که به شما برسد(کلمه مصیبت به معنای واقعه و حادثهای است که به انسان یا هر چیز اصابت کند، و اسم فاعل از مصدر اصابت است، و از اصابه تیر به هدف منشا گرفته،هم شامل اصابه حوادث خیر میشود و هم اصابه حوادث شر، و لی استعمال آن در شر...
معنی مُّصِیبَةٍ: واقعه و حادثهای که به انسان یا هر چیز اصابت کند (کلمه مصیبت به معنای واقعه و حادثهای است که به انسان یا هر چیز اصابت کند، و اسم فاعل از مصدر اصابت است، و از اصابه تیر به هدف منشا گرفته،هم شامل اصابه حوادث خیر میشود و هم اصابه حوادث شر، و لی استعم...
معنی یُصِیبَکُمُ: که به شما اصابت کند - که به شما برسد(کلمه مصیبت به معنای واقعه و حادثهای است که به انسان یا هر چیز اصابت کند، و اسم فاعل از مصدر اصابت است، و از اصابه تیر به هدف منشا گرفته،هم شامل اصابه حوادث خیر میشود و هم اصابه حوادث شر، و لی استعمال آن در شر...
معنی یُصِیبَنَا: که به ما اصابت کند - که به ما برسد(کلمه مصیبت به معنای واقعه و حادثهای است که به انسان یا هر چیز اصابت کند، و اسم فاعل از مصدر اصابت است، و از اصابه تیر به هدف منشا گرفته،هم شامل اصابه حوادث خیر میشود و هم اصابه حوادث شر، و لی استعمال آن در شر غل...
معنی یُصِیبَهُم: که به آنان اصابت کند - که به آنان برسد(کلمه مصیبت به معنای واقعه و حادثهای است که به انسان یا هر چیز اصابت کند، و اسم فاعل از مصدر اصابت است، و از اصابه تیر به هدف منشا گرفته،هم شامل اصابه حوادث خیر میشود و هم اصابه حوادث شر، و لی استعمال آن در ش...
معنی غَوَیٰ: به خطا رفت - ناکام ماند (غوایت مخالف رشد است و رشد به معنای اصابه واقع یا رسیدن به هدف ومقصود است، بنا بر این غوایت در معنای غیر ضلالت است چون ضلالت به معنای بیرون شدن از راه راست که مقابل آن هدایت است میباشد چیزی که هست هدایت در مقابل غوایت هم استع...
معنی یُغْوِیَکُمْ: که شما را گمراه کند (غوایت مخالف رشد است و رشد به معنای اصابه واقع یا رسیدن به هدف ومقصود است، بنا بر این غوایت در معنای غیر ضلالت است چون ضلالت به معنای بیرون شدن از راه راست که مقابل آن هدایت است میباشد چیزی که هست هدایت در مقابل غوایت هم استعمال...
ریشه کلمه:
صوب (۷۶ بار)ه (۳۵۷۶ بار)
