ارجائی

کلمه‌ی «ارجائی» در زبان فارسی به معنای واگذار شده، سپرده شده یا مربوط به ارجاع چیزی به جای دیگر است. این واژه بیشتر در متون فقهی، علمی و اداری کاربرد دارد و اشاره به حالتی دارد که یک موضوع، حکم یا مسئله به مرجعی دیگر ارجاع داده شده یا به عنوان سند و مأخذی برای بررسی بعدی نگهداری می‌شود. در علوم فقه و اصول، «ارجائی» به معنای ارجاع مسأله به دلیل یا منبع دیگر برای روشن شدن حکم یا تحلیل بیشتر است. برای مثال، وقتی گفته می‌شود «نظر در این مسأله ارجائی است»، منظور این است که برای بررسی دقیق، مطلب به کتاب یا مرجع دیگری ارجاع داده شده است. ریشه‌ی واژه از «ارجاع» گرفته شده و پسوند «-ائی» حالت صفتی به آن می‌دهد، یعنی چیزی که حالت ارجاع دارد یا به ارجاع مربوط است. در متن‌های ادبی یا روزمره نیز ممکن است به معنای محول شده، سپرده شده یا واگذار شده به کار رود، مثلاً کار یا وظیفه‌ای که ارجائی شده یعنی به فرد یا مرجعی دیگر سپرده شده است.