ادیب الممالک

ادیب الممالک. [اَ بُل ْ م َ ل ِ ] ( اِخ ) رجوع به ادیب فراهانی شود.

امیرالشعرائ ادیب الممالک محمد صادق بن ( حاجی میرزا ) حسین فراهانی شاعر ( و. ۱۲۷۷ ه. ق. / ۱۸۶٠ م. ف. ۱۳۳۶ ه. ق. / ۱۹۱۷ م. ) نسبت وی به میرزا عیسی قائم مقام می رسد. ادیب از کودکی باموختن علوم و ادبیات فارسی و تازی و زبانهای اروپایی اشتغال یافت و هم از خردی به سرودن شعر پرداخت از سال ۱۳۱۶ ه. ق. / ۱۸۹۸ م. نویسندگی و اداره روزنامه های ادب مجلس عراق عجم و آفتاب را بر عهده داشت. چندی نیز در سفرهای خارج و داخل ایران گذراند. وی در انواع شعر مخصوصا در قصیده و قطعه استاد بود و سبک استادان قدیم را نیک پیروی می کرد غالب اشعار او نماینده زندگانی اجتماعی و مبارزات سیاسی ویست. او در وطنیات سیاسیات اجتماعیات و آوردن تمثیلات و حکایاتی که مبتنی بر نظرهای انتقادی و اصلاحی باشد از نخستین گویندگان استاد عهد اخیر است. آشنایی ادیب با ادب اروپایی موجب ورود بعضی افکار و مضامین و قصص و کلمات فرنگی در اشعارش شده است و نیز اطلاع او از ادب و لغت و تاریخ عرب و اسلام باعث گردیده که بسیار بیشتر از معاصران خود کلمات و ترکیبات غیر ضرور عربی را در سخنان خود بکار برد.

💡 به ادیب الممالک از این راز پیر اختر شناس داد خبر

💡 کلک ادیب الممالک از غم تو کرده ورق را سواد اعظم تو