لغت نامه دهخدا
ابوالچپ. [ اَ بُل ْ چ َ ]( اِ مرکب ) نغمه ای که در ماهور و راست ْپنجگاه آید.
ابوالچپ. [ اَ بُل ْ چ َ ]( اِ مرکب ) نغمه ای که در ماهور و راست ْپنجگاه آید.
گوشه ای در دستگاه های همایون و راست پنجگاه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شاهد و ایست این گوشه درجهٔ چهارم همایون است و گاهی جزئی از گوشهٔ ابوالچپ نیز محسوب شدهاست. نام آن احتمالاً مرتبط است با منطقهای به نام «راوند» که از توابع قزوین بود.
💡 بیات شیراز ششمین مقام است، این مقام حالت غمگینی را در شنونده ایجاد میکند.قسمتهای مختلف بیات شیراز عبارتند از: برداشت، اصفهانک، مایه، گردانیه، نشیبفراز، بیات اصفهان، خمس-روان، ذیل بیات شیراز (بیات شیراز بالا)، ابوالچپ، خاوران، هزّال، شکستهٔ فارس (فارس شیکستهسی)، دلربا، فرود. نُتهای شاهد در آن شامل «ر» و «سل» است.[نیازمند منبع]