ابراهیم بوذری

[ویکی فقه] بوذری، ابراهیم، خوشنویس و موسیقیدان معاصر بود.
در ۱۲۷۴ یا ۱۲۷۵ ش در روستای کرود طالقان زاده شد
علی راهجیری، تذکره خوشنویسان معاصر، ج۱، ص۱۴۰، تهران ۱۳۶۴ ش.
بوذری در سنین جوانی تعزیه خوانی می کرد، اما با افزایش سن و ورود به مشاغل دولتی، از اجراهای جمعی کناره گرفت. وی مدتی نیز ردیف های سازی را نزد ابوالحسن صبا آموخت و با تفاوت های اساسی اجرای ردیفِ سازی و ردیف آوازی آشنا شد، مدتی نیز نزد حسین طاهرزاده، استاد بلامنازع مکتب آواز اصفهان، درس گرفت.
روح الله خالقی، سرگذشت موسیقی ایران، ج۱، ص۳۸۰، تهران ۱۳۵۳ ش.
بخش وسیعی از آثار برجای مانده از بوذری در حوزه هنر خطاطی است. گذشته از عناوین روی جلدِ بسیاری از آثار شنیداری و مکتوب موسیقی، آثاری چون دیوان حافظ، منتخب دیوان سعد سلمان، جلد اول جوامع الحکایات، کتیبه های آرامگاه سعدی و شاه خلیل الله (در تفت)، بسیاری از کتاب های درسی دبیرستان ها و اسناد و کتاب های دیگر به خط اوست.
علی راهجیری، تذکره خوشنویسان معاصر، ج۱، ص۱۴۲، تهران ۱۳۶۴ ش.
...

💡 قدمت روستا به سلسلهٔ تیموریان یا نزدیک به آن دوران بازمی‌گردد که صحت این ادعا این است که در گذشته‌های دور سنگ قبری بسیار قدیمی در آرامستان ده وجود داشته (اکنون در اثر عدم آگاهی مردم و اهمال کاریهای صورت گرفته از بین رفته و ناپدید گردیده است) که با کارشناسی صورت گرفته توسط استاد ابراهیم بوذری قدمت سنگ را به سلسله و دوران تیموریان یا نزدیک آن دوران کارشناسی کرده است.

💡 در دوران معاصر خوشنویسانی به گسترش و احیای هنر نستعلیق‌نویسی همت گماردند مانند: حسن هریسی، سیدحسن میرخانی، سیدحسین میرخانی، علی اکبر کاوه، کیخسرو خروش، ابراهیم بوذری، سعید شمس انصاری، غلامحسین امیرخانی، عباس اخوین، محمد احصایی، فتحعلی واشقانی و بسیاری خوشنویسان دیگر. همچنین در زمینه شکسته نستعلیق از استادان محمدحسین عطارچیان،یدالله کابلی و محمد حیدری را می‌توان نام برد.

💡 هنرشناسانی مانند ادیب‌الممالک فراهانی، میرزا ابراهیم بوذری و عبدالله دوامی هنر وی را ستوده‌اند.