لغت نامه دهخدا
موینده. [ مو ی َ دَ / دِ ] ( نف ) نالنده. نالان. مویان. مویا. که مویه کند. مویه گر. ( از یادداشت مؤلف ). و رجوع به مویه گر شود.
موینده
فرهنگ فارسی
نالنده ٠ نالان ٠ مویان ٠ مویا ٠ که مویه کند ٠
جمله سازی با موینده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جدا کن سراین دو موینده زود بینداز تنشان درین ژرف رود
💡 بپرسید کاین دخت موینده کیست گرفته برخ دست خود بهر چیست
