چکاری

💡 دوش آمد و گفت: بی قراری شب و روز بیکار نشسته در چکاری شب و روز

💡 وقتی دیدم او با آن چهره پریشان و دست‌های لرزان به سمت در می‌آید، از خودم پرسیدم که واقعاً چکاری کرده که این‌گونه مضطرب است.

💡 در آن موقعیت دشوار و بحرانی که هیچ راه فراری وجود نداشت، همه با خود فکر می‌کردند که دیگر چکاری می‌توانند برای نجات موقعیت انجام دهند.

💡 او با لحنی تند و عصبی پرسید که من در این میان چکاری می‌توانم بکنم که آیا واقعاً انتظار دارد من مسئولیت تمام این اشتباهات را بپذیرم؟