نماز خواندن، که در متون کهن به صورت نَماز خوْردن نیز ثبت شده، یک فعل مرکب در زبان فارسی به شمار میآید. این ترکیب به معنای ادای فریضۀ نماز و انجام عبادت واجب مسلمانان است. این اصطلاح، جایگزین فارسیِ واژۀ عربی صلاة شده و در متون ادبی و مذهبی فارسی با شکوه تمام به کار رفته است. فعل خوْردن در این ترکیب، بر معنای گزارش دادن و به جای آوردن یک عمل عبادی دلالت دارد و هیچگونه معنای مادی در آن مستتر نیست. کاربرد صحیح این عبارت در نگارش، با رعایت نیمفاصله به صورت نمازخواندن است. این عمل عبادی، از ارکان اساسی دین اسلام محسوب میشود و جایگاهی ویژه در فرهنگ و ادبیات فارسی دارد.
نماز خواندن
لغت نامه دهخدا
نماز خواندن. [ ن َخوا / خا دَ ] ( نف مرکب ) نماز کردن. نماز گزاردن.
فرهنگ فارسی
نماز کردن ٠ نماز گزاردن
جمله سازی با نماز خواندن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این حالت انسان را از نماز خواندن بازمیدارد و شخص در چنین حالتی باید وضوی تمام بدن که غسل جنابت نامیده میشود، انجام دهد تا حالت طهارت لازم برای خواندن مجدد نماز یا دست زدن به خطوط قرآن را به دست آورد.
