لعل سفته

لعل سفته. [ ل َ ل ِ س ُ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شراب لعلی انگوری باشد. ( برهان ):
گهی لعل سفته به پیمانه خورد
گهی گوش بر لعل ناسفته کرد.نظامی.

کنایه از شراب لعلی انگوری باشد.

💡 می‌کند در کوه لعل سفته سنگ خاره را قطره کز دیده فرهاد محزون می‌چکد

💡 خواست تا دُر به لعل سفته شود طوق با طاق هر دو جفته شود

💡 دهانی داشت همچون لعل سفته درو سی دُرّ ناسفته نهفته