قزداری

قزداری. [ ق ُ ] ( ص نسبی ) نسبت است به قزدار. ( اللباب فی تهذیب الانساب ). رجوع به قزدار شود.
قزداری. [ ق ُ ] ( اِخ ) رابعه. رجوع به رابعه شود.
قزداری. [ ق ُ ] ( اِخ ) سیهویه بن اسماعیل بن داودبن ابوداود واحدی، مکنی به ابوداود. از محدثانی است که در مکه مجاور گشت واز ابوالقاسم علی بن محمدبن عبداﷲبن یحیی بن طاهر حسینی و ابوالفتح رجأبن عبدالواحد اصفهانی و جز این دوروایت شنید، و از او ابوالفتیان عمربن ابوالحسن رواسی حافظ روایت کند. وی بسال چهارصد و شصت و اَندی و یا پس از آن وفات یافت. ( اللباب فی تهذیب الانساب ).

سیهویه بن اسماعیل بن داود بن ابو داود واحدی مکنی به ابو داود از محدثانی است که در مکه مجاور گشت و از ابو القاسم علی بن محمد بن عبدالله بن یحیی بن طاهر حسینی و ابوالفتح رجائ بن عبدالواحد اصفهانی و جز این دو روایت شنید و از ابو الفتیان عمر بن ابوالحسن رواسی حافظ روایت کند.

💡 خَبّازیِ نیشابوری (درگذشته ۳۴۲ ق.) از علما و دانشمندان و شاعران ایرانی روزگار سامانیان و از معاصران کسایی، دقیقی، شهید بلخی، ابوالمؤید بلخی، رودکی، عماره مروزی، اعجمی، طخاری، جویباری، ابوالعباس بن عباس رنجی، ابوالمثل بخاری و رابعه قزداری بوده‌است. از اشعار او اثر کمی به جا مانده است.