قبور ائمه بقیع

قبور ائمه بقیع به آرامگاه چهار تن از امامان شیعه، یعنی امام حسن مجتبی(ع)، امام سجاد(ع)، امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) گفته می‌شود که در قبرستان بقیع در شهر مدینه قرار دارند. این قبور از مهم‌ترین زیارتگاه‌های اسلامی به شمار می‌آیند و از همان سده‌های نخست اسلام مورد توجه و احترام مسلمانان، به‌ویژه شیعیان، بوده‌اند. در گذشته بر فراز این قبور، بقعه‌ای بزرگ و باشکوه قرار داشت که به عنوان بزرگ‌ترین بنای موجود در بقیع شناخته می‌شد و در کنار آن، قبر حضرت فاطمه زهرا(س) بنا بر برخی دیدگاه‌ها یا قبر فاطمه بنت اسد نیز قرار داشت. هرچند اصل احترام و زیارت این قبور از آغاز مورد تأکید بوده است، اما زمان دقیق ساخت نخستین بقعه بر روی آنها به‌طور قطعی مشخص نیست. مورخ مشهور مسلمان، مسعودی، در کتاب «مروج الذهب» از سنگ‌نوشته‌ای یاد کرده است که بر روی این قبور قرار داشت و در آن نام حضرت فاطمه(س) و نیز نام چهار امام مدفون در بقیع ذکر شده بود. این گزارش نشان می‌دهد که محل دفن این بزرگان از دیرباز شناخته شده و مورد توجه زائران و تاریخ‌نگاران بوده است. قبور ائمه بقیع امروزه نیز جایگاه ویژه‌ای در تاریخ، فرهنگ و باورهای دینی مسلمانان دارند و یادآور بخش مهمی از میراث معنوی و تاریخی اسلام هستند.

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] قبور چهار امام(امام مجتبی، امام سجاد، امام باقر و امام صادق) در بقیع قرار دارد.
بزرگ ترین بقعه موجود در بقیع، بقعه عباس و چهار امام(علیهم السلام) بود که در کنار آن، قبر فاطمه زهرا یا فاطمه بنت اسد نیز قرار دارد.
زمان ساخت بزرگترین بقعه
این قبور از همان آغاز مورد توجه بود، اما روشن نیست که از چه زمانی برای آنها بقعه ساختند.
نوشته روی سنگ قبور ائمه
مسعودی، مورخ معروف، در کتابش (مُرُوج الذهب) نوشته است که وی سنگی را روی قبور آنان دیده است که این عبارت روی آن حک شده بود:بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم، اَلْحَمْدُ للهِِ مُبِید الأُمَم وَ مُحْیِی الرمَم، هذا قَبْر فاطِمَة بِنْت رَسُولِ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ سَیِّدَة نِساءِ الْعالَمِین وَ قَبْرُ الْحَسَن بن عَلِیّ بْن اَبِی طالِب وَ عَلِیّ بن الْحُسَینُ بْن عَلِیّ وَ مُحَمَّد بْن عَلِیّ وَ جَعْفَر بْن مُحَمَّد رَضِی اللهُ عَنْهُمْ أَجْمَعِین.
مروج الذهب، ج۴، ص ۱۳۲-۱۳۳، ش۲۳۷۷، (تصحیح شارل پلا، بیروت، ۱۹۷۳)
...

جمله سازی با قبور ائمه بقیع

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 با سقوط رضاشاه، طباطبایی قمی در سال ۱۳۲۲ به مشهد بازگشت. او از دولت خواست که به خواسته‌هایی چون لغو کشف حجاب، انحلال مدارس مختلط، برپایی نماز جماعت و تعلیم قرآن و درس دینی در مدارس، آزادی حوزه‌های علمیه، کاهش فشار اقتصادی از دوش طبقه ضعیف، تلاش برای تعمیر قبور ائمه بقیع عمل کند. برخی از این خواسته‌ها عملی شد.