حضرت آیتالله محمد فاضل لنکرانی (۱۳۱۰–۱۳۸۶ ه.ش) از مراجع تقلید شیعه و مدرسان برجستهٔ حوزه علمیه قم به شمار میرفت. وی در سال ۱۳۱۰ هجری شمسی در خاندانی علمی و روحانی در شهر قم دیده به جهان گشود. پدرش، آیتالله میرزا فاضل قفقازی، از عالمان حوزه و عضو شورای استفتای آیتالله بروجردی بود و مادرش نیز از سادات مشهور مبرقع قم محسوب میشد. این پیشینهٔ خانوادگی، بستر مناسبی برای پرورش ایشان در مسیر علوم دینی فراهم نمود.
آیتالله فاضل لنکرانی از روحانیون فعال در جریان انقلاب اسلامی ایران بود و پس از پیروزی انقلاب، به عنوان عضو مؤثر جامعهٔ مدرسین حوزه علمیه قم و نیز نمایندهٔ اولین دوره مجلس خبرگان رهبری ایفای نقش کرد. وی پس از درگذشت آیتالله گلپایگانی و آیتالله اراکی، از جمله هفت مرجع تقلیدی بود که توسط جامعهٔ مدرسین حوزه علمیه قم به جامعهٔ اسلامی معرفی گردید. او همواره از جمهوری اسلامی ایران با مبنا قرار دادن نظریهٔ ولایت فقیه حمایت میکرد و مشروعیت نظام را برآمده از این اصل میدانست. ایشان از جمله علمای طرفدار وحدت میان مذاهب اسلامی بود و از اندیشههای تقریبی حمایت میکرد؛ حتی شرکت در نماز جماعت اهل سنت را جایز میشمرد. آیتالله فاضل لنکرانی سرانجام در ۲۶ خرداد ۱۳۸۶ در قم دار فانی را وداع گفت و پیکر او، بهسان بسیاری از عالمان شیعه، در حرم مطهر حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.
