لغت نامه دهخدا
گوبک. [ ب َ ] ( اِ ) گوشت پاره ای که در فرج زنان است. ( فرهنگ شعوری ج 2 ص 321 ). ظاهراً مصحف گندمک است. رجوع به گندمک شود.
گوبک. [ ب َ ] ( اِ ) گوشت پاره ای که در فرج زنان است. ( فرهنگ شعوری ج 2 ص 321 ). ظاهراً مصحف گندمک است. رجوع به گندمک شود.
💡 تپه گوبک مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش کندوان، دهستان گرمه شمالی، ۱ کیلومتری شمال روستای ترناب واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۵۶۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.