نانهاده

نانهاده. [ ن ِ / ن َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نگذاشته. نهاده ناشده. || نشانده نشده و برقرارنگشته. ( ناظم الاطباء ). || نامقدر. که معین و مقدر نشده است. که سرنوشت و روزی نیست: به نانهاده دست نرسد و نهاده هر جا که هست برسد. ( گلستان ).

نگذاشته نهاده ناشده.

💡 خامشی به چون ندانی گفت نیک نانهاده به بخوان نان ارزنین

💡 اگر کنی طلب نانهاده رنجه شوی وگر به داده قناعت کنی بیاسایی

💡 اگر کنی طلب نانهاده رنجه شوی وگر بداده قناعت کنی بیاسایی

💡 آمیختم نفس به نسیم سحر گهی گشتم درین چمن به گلان نانهاده پای

💡 عاقلی، گرد نانهاده مگرد کز جهان جز نصیب نتوان خورد

💡 هر که را خاطر به کاکلشان فتاد پای در ره نانهاده سر نهاد