محمدتقی فلسفی

[ویکی فقه] محمدتقی فلسفی برجسته ترین واعظ و سخنور مذهبی ایران در قرن چهاردهم هجری بود. وی فرزند آیت الله شیخ محمدرضا تنکابنی ـ از علما و مدرسان برجسته و معروف تهران ـ بود و در ۱۰ ربیع الاول ۱۳۲۶ در تهران به دنیا آمد.
پدرش، آیة الله شیخ محمد رضا تنکابنی (متولد ۱۲۸۲ هـ. ق) از مجتهدان و مدرسان زبردست بود که سال ها در مدرسه «فیلسوف الدوله» تهران تدریس می کرد. وی یکی از شاگردان آیة الله تنکابنی، آیة الله آخوند ملا علی همدانی و آیة الله آقا میرزا هاشم آملی بود. عموم مردم و حتی قضات دادگستری در باب مسائل فقهی به ایشان مراجعه می کردند و حتی عالمان بزرگ نیز به دیدن او می رفتند. سرانجام بعد از عمری طولانی و پربرکت در ۱۰۳ سالگی (سال ۱۳۸۵ هـ. ق؛ ۱۳۴۵ ش) از دنیا رفت. مادر آقای فلسفی، طوبی خانم (فرزند آقا ابوالحسن تاجر اصفهانی مقیم تهران) بسیار متدین و با عاطفه بود و در دوره کشف حجاب، هرگز از خانه اش خارج نشد. وی برای تربیت فرزندانش تلاش بسیاری کرد. این بانوی محترمه سرانجام در ۱۲ شعبان سال ۱۳۶۰ هـ. ق بر اثر سکته قلبی رحلت کرد.
تربیت
دوره کودکی محمد تقی، با نظارت مستقیم مادر بزرگوارش سپری شد. محمد تقی و برادرانش معمولا در کوچه بازی نمی کردند؛ زیرا مادرشان به آن ها گفته بود که شما روحانی زاده هستید و باید خویشتن دار باشید، بنابر این آنان در خانه بازی می کردند. بعد از پایان شش سالگی به دبستان توفیق وارد شد. این دبستان توسط مدیری با ایمان، با سواد و اهل فضیلت به نام شیخ محمد رضا توفیق اداره می شد. او در آن جا شش سال تحصیل کرد و خواندن و نوشتن و نظم و انضباط و برخی از آیات قرآن را آموخت و موفق به دریافت گواهینامه اتمام تحصیلات ابتدایی گردید.
استادان
بعد از پایان تحصیلات ابتدایی شروع به تحصیل مقدمات علوم اسلامی در مدرسه حاج ابوالفتح کرد و نزد شیخ محمد رشتی؛ صرف و نحو آموخت و علم معانی و بیان را بر اساس کتاب مطول از میرزا یونس قزوینی فرا گرفت. در علم فقه و اصول از محمد علی کاشانی|شیخ محمد علی کاشانی در مدرسه عبدالله خان و از شیخ مهدی در مدرسه محمدیه بهره مند شد و از پدرش (آیة الله تنکابنی)، قوانین و شرح لمعه را آموخت.محمد تقی به تحصیل فلسفه نیز پرداخت و از محضر میرزا مهدی آشتیانی (۱۳۰۶ ـ ۱۳۷۲ هـ. ق) و شیخ ابراهیم امامزاده زیدی (متوفای حدود ۱۳۵۸ هـ. ق) و سید کاظم عصار (در گذشته ۱۳۵۳ هـ. ق) و میرزا طاهر تنکابنی (در گذشته ۱۳۲۰ ش) استفاده کرد. محمد تقی در ابتدای تحصیل رسما به سلک روحانیت در آمد و به دست پدرش معمم شد.
عشق جاودانه
...
[ویکی شیعه] محمد تقی فلسفی (۱۲۸۶- ۱۳۷۷ش) سخنران و خطیب مذهبی. وی در تهران به دنیا آمد و در تهران و قم دروس حوزوی خواند. او پیام های آیت الله بروجردی را به محمدرضا پهلوی شاه وقت ایران می رساند. وی در نهضت امام خمینی حضور فعال داشت و بازداشت و ممنوع المنبر شد. وی در منبر و خطبه روشی نو پایه گذاری و شاگردان بسیاری تربیت کرد. خدمات دینی و اجتماعی او بسیار و مسافرت های تبلیغی او به کشورهای عربستان، عراق، پاکستان و همچنین به شهرهای مختلف ایران قابل توجه است. مدفن وی در شهرری و در کنار مرقد شاه عبدالعظیم قرار دارد. آیت الله میرزا علی فلسفی برادر او است.
محمدتقی فلسفی در سال ۱۲۸۶ شمسی در تهران متولد شد. در۶ سالگی به دبستان توفیق رفت و به تحصیل صرف و نحو و مقدمات علوم دینی پرداخت و با پافشاری و اصرار مادر به منبر روی آورد. وی در طول هفته به تحصیل اشتغال داشت و ۲ روز آخر هفته را به منبر می رفت. وی برای اولین بار در سن ۱۶-­ ۱۵ سالگی در مسجد فیلسوف ها به منبر رفت و در وصف امام علی (ع) سخن گفت. فلسفی در ۲۴- ۲۳ سالگی با دخترعموی خود ازدواج کرد وی در دروس محمدرضا تنکابنی، شیخ یونس قزوینی و میرزا مهدی آشتیانی و شیخ عبدالکریم حائری یزدی حاضر شد.
آثار وی که تحت عنوان کلی «گفتار فلسفی» انتشار یافته عبارتند از:
[ویکی فقه] محمدتقی فلسفی برجسته ترین واعظ و سخنور مذهبی ایران در قرن چهاردهم هجری بود. وی فرزند آیت الله شیخ محمدرضا تنکابنی ـ از علما و مدرسان برجسته و معروف تهران ـ بود و در ۱۰ ربیع الاول ۱۳۲۶ در تهران به دنیا آمد.
پدرش، آیة الله شیخ محمد رضا تنکابنی (متولد ۱۲۸۲ هـ. ق) از مجتهدان و مدرسان زبردست بود که سال ها در مدرسه «فیلسوف الدوله» تهران تدریس می کرد. وی یکی از شاگردان آیة الله تنکابنی، آیة الله آخوند ملا علی همدانی و آیة الله آقا میرزا هاشم آملی بود. عموم مردم و حتی قضات دادگستری در باب مسائل فقهی به ایشان مراجعه می کردند و حتی عالمان بزرگ نیز به دیدن او می رفتند. سرانجام بعد از عمری طولانی و پربرکت در ۱۰۳ سالگی (سال ۱۳۸۵ هـ. ق؛ ۱۳۴۵ ش) از دنیا رفت. مادر آقای فلسفی، طوبی خانم (فرزند آقا ابوالحسن تاجر اصفهانی مقیم تهران) بسیار متدین و با عاطفه بود و در دوره کشف حجاب، هرگز از خانه اش خارج نشد. وی برای تربیت فرزندانش تلاش بسیاری کرد. این بانوی محترمه سرانجام در ۱۲ شعبان سال ۱۳۶۰ هـ. ق بر اثر سکته قلبی رحلت کرد.

💡 حظیرةالقدس، ساختمان سابق مرکز اداری بهائیان در تهران بود. این ساختمان در سال ۱۳۰۵ ساخته شد و در اردیبهشت ۱۳۳۴، مصادف با ماه رمضان، با حمایت محمدتقی فلسفی و با تأیید محمدرضا شاه پهلوی، گنبد آن به دست ارتش شاهنشاهی ایران، با نظارت سپهبد نادر باتمانقلیچ تخریب شد. پس از پیروزی انقلاب؛ این ساختمان توسط حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی مصادره شد و اکنون به عنوان تالار سوره حوزه هنری استفاده میشود.

💡 پس از انحلال مجلس شورای ملی در رفراندم برگزار شده توسط محمد صدق در سال ۱۳۳۲ و سپس کودتای ۲۸ مرداد، فلسفی به فرانسه رفت و در رشته امراض ریوی تخصص گرفت و در بازگشت، مرکز مبارزه با سل را در تهران بنیان گذاشت. پس از چندی به گرگان بازگشت و همراه با محمدتقی فلسفی بیمارستان خصوصی فلسفی را در گرگان تأسیس کرد.

💡 در مصاحبه با جعفر شجونی، شجونی در مورد عکس محمدتقی فلسفی که توسط ساواک منتشر شده‌است گفت که «بعدها در مورد آقای فلسفی گفتند که به‌عنوان محلل از آقای فلسفی استفاده کردند» که این گفته با واکنش مؤسسه نشر آثار فلسفی مواجه شد که آن را تکذیب کرد و عکس را جعلی خواند.