گل مهتاب

گل مهتاب. [ گ ُ ل ِ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پارچه های مهتاب که از میان برگ درختان بر زمین می افتد. ( غیاث ). لکه ای که در مهتاب از درختان بر زمین افتد. ( آنندراج ):
صاف دل را نبود رنگ زوال
گل مهتاب نمی گردد خشک.محمداسحاق شوکت ( از آنندراج ).از رنگ بناگوش تو چون خون نخورد [ کذا ]
می روشن که به روی گل مهتاب نخورد.محمداسحاق شوکت ( از آنندراج ).|| نام گلی است که آنرا به هندی چاندنی گویند. ( غیاث ) ( آنندراج ). چاندنی ترجمه مهتاب است پس گل مهتاب بدین معنی فارسی شناخته اهل هند باشد از عالم گل کوزه و گل صدبرگ و گل اورنگ. ( آنندراج ).

پارچه های مهتاب که از میان برگ درختان بر زمین میافتد لکه هایی که در مهتاب از درختان بر زمین افتد.

💡 از بناگوشی کزو صبح تجلی را صفاست می نماید حلقهٔ زلفش گل مهتاب را

💡 شبها به یاد روی تو سیماب اشک را از گریه شبنم گل مهتاب کرده ایم

💡 غنچه من! چون گل مهتاب از بس نازکی با دماغ یاسمین نتوان شنیدن بوت را

💡 از بهار فیض عامش بر سر ابنای دهر دامن شب از گل مهتاب ریزد یاسمین

💡 ما را که در غم تو کتان‌پوش طاقتیم گشت تبسّم گل مهتاب داده‌اند

💡 بر زمین چون گل مهتاب فتد نقش پی اش بسکه غلتیده صفا در قدم گوهر او