مناندر

مناندر. [ م ِ ] ( اِخ ) شاعر هزلسرای یونانی ( 342-292 ق.م. ). ابداع کننده کمدی جدید بود که شاعران نامداری چون پلوت و ترانس سبک او را دنبال کردند. ( از لاروس ).

Menānder ( به یونانی: Μένανδρος ) ( حدود ۳۴۲ تا ۲۹۱ پیش از میلاد ) نمایش نامهنویس و شاعر هزلسرای یونانی بود.
وی سبک تازه ای را در زمینهٔ کمدی پدید آورد و در آینده چامه سرایانی چون "پلوت" و "ترنس" از اسلوبش پیروی کردند. او خانواده ای متمول داشت.
• سپر ( نیمه کاره )
• کشاورز
• دو فریبکار
• لجاجت ( تنها اثر او که دست نخورده به جا مانده است )
• کتاب راهنما
• مردان در قضاوت
• قهرمان
• کارخدونیوس
• چنگ نواز
• چاپلوس
• کونیازومنایی
• لوکادیا
• مستی
• مردی که او ازش بیزار بود
• ناخدای کشتی
• خشم
• دختری که گیسویش را شانه می زند
• دختری از پرینتوس
• گردن بند
• هرکول دروغین
• دختری از ساموس
• سیکونیایی
• بانوانی که با هم ناهار می خورند
• شبح
• تئوفورومنه
• تروفونیوس

مِناندِر (ح ۲۹۱ـ۳۴۲ پ م)(Menander)
مِناندِر
نویسندۀ کُمدی، زادۀ یونان. متن کامل نمایش نامۀ کُمدی اش با نام مرد بدقلق (۳۱۶پ م) که قبلاً به سبب شهرت نویسنده اش و چند قطعۀ پراکندۀ آن شناخته شــده بود، در ۱۹۵۷ بر پاپیروس مصــری کشف شد. بخش های عمده ای از نمایش نامه های دختری از ساموس، حَکَمیّت، بی رحم ترین بُریدگی، و سپر نیز در دست اند. نمایش نامه های کُمدی اش که از پی رنگ های بذله گویانه و استادانه ای برخوردارند و اغلب از دسایس خانوادگی سخن می گویند، در دو نویسندۀ کمدی یونانی با نام های پلاوتوس و تِرِنس تأثیر نهادند.

💡 پادشاهی هندویونانی که توسط دمتریوس اول باختری تأسیس شد، شامل گاندهارا و ناحیهٔ منطقه پنجاب از ۱۸۴ قبل از میلاد می‌شد و در زمان حکومت مناندر اول که با پیشرفت‌های تجاری و فرهنگی دوره یونانی-بودائیسم همراه بود را بنا نهاد و به بیشترین رشد و پیشرفت خود رسید.

💡 پادشاهی هندویونانی که توسط دمتریوس اول باکتریا تأسیس شد، شامل گنداره و ناحیه پنجاب از ۱۸۴ پ.م می‌شد و در زمان حکومت مناندر اول که با پیشرفت‌های تجاری و فرهنگی دوره یونانی–بودائیسم همراه بود را بنا نهاد و به بیشترین رشد و پیشرفت خود رسید.

💡 این پادشاهی در طول عمر خود توسط ۳۰ پادشاه متوالی اداره شد. مناندر یکم، از مشهورترین پادشاهان این دودمان است، پایتخت مناندر یکم در شهر ساگالا در پنجاب (سیالکوت امروزی) است.

💡 تئاتر روم باستان به شدت تحت تأثیر تئاتر یونان بود و مانند بسیاری از سبک‌های ادبی، نمایشنامه نویسان رومی، از آثار یونانی اقتباس می‌کردند یا آنهارا ترجمه می‌نمودند. برای مثال نمایشنامه "فائدراً اثر سنکا، بر اساس نمایشنامه‌ای با همین نام از اوریپید بود یا به همین ترتیب، تعدادی زیادی از کمدی‌های پلوتوس، ترجمه‌های مستقیمی از مناندر بود.

💡 منابع اولیه در بیان نام او متناقض است. املای دومننتیولوس از پروکوپیوس گرفته شده است. مناندر پروتکتور او را «دومننتیولو» (یونانی: Δομενεντίολος). یوحنا مالالاس او را به عنوان «دومتیولوس» و تئوفانس اعتراف کننده به عنوان «دومنتزیولوس» گزارش می دهد. زاخاریس رتور نام او را «دومیتزیولوس» گذاشته است. قطعه ای از تئوفان بیزانسی که توسط پاتریارک فوتیوس نگهداری می شود، او را « کمنتیولوس » می نامد.