نرگس شهلا

نرگس شهلا. [ ن َ گ ِ س ِ ش َ ] ( ترکیب وصفی،اِ مرکب ) نوعی از نرگس که به جای زردی در آن سیاهی می باشد. ( غیاث اللغات از مدار ). نرگسی است سفید مایل به سیاهی. ( غیاث اللغات از چراغ هدایت ):
نرگس شهلا نبود هر بهار
آنکه بروید به لب جویبار.؟ ( از جنگ زهرالریاض ).داد سیم و زر خود نرگس شهلا به قلم
پیش چشم تو که غارتگر این بستان است.شفیع اثر ( از آنندراج ). || کنایه از چشم معشوق:
بر سقف چرخ نرگسه داری هزار صف
از بند آن دو نرگس شهلا چه خواستی.خاقانی.

نوعی از نرگس که بجای زردی در آن سیاهی می باشد.

نرگس شَهلا (Narcissus poeticus)
نوعی گل نرگس با نام علمی Narcissus tazetta که گل های سفید بسیار معطر دارد و وسط آن تاجی زرد دارد. این گونه در شمال و شمال شرق ایران می روید.

💡 یک زمان بخت من از خواب گران در نشود یادگاری است کزان نرگس شهلا دارد

💡 سرو نازت، چو به گلگشت گلستان آید سر ز خجلت فکند، نرگس شهلا در پیش

💡 ز سرو آخته بالا همه ناز و کشی آید ز چشم نرگس شهلا همه سحر و فتن خیزد

💡 بر طرف لاله سوری و بر سوری دو سنبل و دو نرگس شهلا را

💡 هم ریاحین شده عطار صفت عطرفروش هم به شهلایی شد نرگس شهلا موصوف

💡 زاب آن چاه زنخدان چو سیم قطره در نرگس شهلا فکن