ملحون

ملحون. [ م َ ] ( ع ص ) دارای غلط و ناراست. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به لحن شود. || توأم با لحن. همراه با آهنگ.
- شعرملحون؛ شعری که با الحان و نغمات و مقامات موسیقی و ضرب و آهنگ و ساز و آواز خوانده شود مانند سرود و ترانه و تصنیف و قول و غزل ( قدیم ). ( دیوان عثمان مختاری چ همایی ص 569 و 570 و 574 ). و رجوع به همین مأخذ و ملحونات شود.

(مَ ) [ ع. ] (اِ مف. ) آهنگ دار.

۱. آهنگ دار.
۲. شعری که با الحان موسیقی خوانده شود.

( اسم ) مقون به لحن آهنگ دار. یا شعر ملحون. شعری که با الحان و مقامات موسیقی ساخته و خوانده شود مانند سرود و ترانه و قول و غزل ( قدیم ) ( همائی. عثمان مختاری ص ۵۷۴ ): [ غزلیات مختاری... از نوع اشعار غنائی ملحون است. ] ( همائی.ایضا ۵۶۹ح )

آهنگ دار.

💡 در شعر فارسی، استفاده از اصطلاح غزل، سابقهٔ دیرینه‌ای دارد. به گفتهٔ شمیسا، قدما، غالباً غزل را در معنای شعری عاشقانه و ملحون (توأم با موسیقی) به کار می‌برده‌اند. ممکن است قالب چنین اشعاری، قطعه، رباعی یا چند بیت از یک قصیده (همان که امروزه تغزل گفته می‌شود) بوده باشد. علاوه بر این، شمس قیس، ادیب قرن هفتم هجری، علاوه بر عاشقانه و ملحون بودن، قید دیگری را هم لحاظ می‌کند که رعایت وزن رباعی در این قسم از شعر است. با این حال، به نظر شمیسا، این قید تقریباً از همان ابتدا کنار گذشته شده‌است. جلال‌الدین همایی، اطلاق غزل به این دست از شعرها را تا سدهٔ پنجم هجری غالب می‌داند و معتقد است که غزل از اوایل قرن ششم، آرام‌آرام تغییر معنا داده و به معنای امروزی خود نزدیک شده‌است.

💡 در سال ۲۰۲۰ او به مجموعهٔ تلویزیونی تاریخی قیام عثمان ملحق شد و تصمیم بر این شد که او شخصیت ملحون خاتون همسر عثمان یکم را به تصویر بکشد، اما بعداً این فکر کنار گذاشته شد و یلدیز چاغری آتیکسوی شخصیت ملحون را به تصویر کشید.