نکشته

نکشته. [ ن َ ک ِ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) کاشته ناشده. ناکاشته. نامزروع. زمینی که زراعت نشده است. بذری که آن را نکاشته اند. || ( ق مرکب ) بی آنکه زراعت کند: نکشته می درود.

کاشته ناشده. ناکاشته. نامزروع. زمینی که زراعت نشده است. بذری که آنرا نکاشته اند.

💡 در راه ابر، تخم تمنا نکشته ام کشت مرا ملاحظه از برق و باد نیست

💡 مهمان نکشته کس دگر از دشمنان هنوز با آنکه بدعتی است که دشمن بنا گذاشت

💡 (کسی که تخم محبت به دل نکشته چه داند که آب دیده گریان ما چه فایده دارد؟)

💡 کشتی مرا به دوستی و کس نکشته بود زین زارتر کسی را هرگز به دشمنی

💡 گویی به شحنه گوی که کس را نکشته ایم آن نعش نیم سوخته ز آتش کشیده کو؟

💡 این زال جهان خط امانی ننوشته است شوهر نگرفته است که ناکام نکشته است