نشاید

نشاید. [ ن َ ی ِ ] ( ع اِ ) نشائد. ج ِ نشیدة. رجوع به نشیدة و نشائد شود.

نشائد. جمع نشیده است.

💡 بگاه پیری نتوان پی جوان رفت بدور شیب نشاید ز سر گرفت شباب

💡 کریمان کسی را که مهمان کنند دلش را نشاید که رنجان کنند

💡 عاشقی و آنگهانی نام و ننگ او نشاید عشق را ده سنگ سنگ

💡 به پیش آمد اکنون یکی تیره کار که آن را نشاید که داریم خوار

💡 همه کوه نخچیر و آهو به دشت چو این شهر بینی نشاید گذشت

💡 از چرخ طمع ببر که شیران را دریوزه نشاید از در یوزه