لغت نامه دهخدا
ملامت زدگی. [ م َ م َ زَ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) ملامت زده بودن. حالت و چگونگی ملامت زده:
از وفا صاف دلانی که می ناب خورند
تا قیامت ز ملامت زدگی آب خورند.میرزاجلال اسیر ( از آنندراج ).و رجوع به ملامت زده شود.
ملامت زدگی. [ م َ م َ زَ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) ملامت زده بودن. حالت و چگونگی ملامت زده:
از وفا صاف دلانی که می ناب خورند
تا قیامت ز ملامت زدگی آب خورند.میرزاجلال اسیر ( از آنندراج ).و رجوع به ملامت زده شود.
ملامت زده بودن. حالت و چگونگی ملامت زده.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از وفا صافدلانی که می ناب خورند تا قیامت ز ملامت زدگی تاب خورند