مشعله داری

مشعله داری. [ م َ ع َ ل َ / ل ِ ] ( حامص مرکب ) عمل مشعله دار:
نُه فلک از دیده عماریش کرد
زهره و مه مشعله داریش کرد.نظامی.دست صبا برفروخت مشعله نوبهار
مشعله داری گرفت کوکبه شاخسار.خاقانی.

عمل مشعله دار

💡 ای جمال تو مرا شمع شب افروز امشب شمع گو مشعله داری ز تو آموز امشب

💡 به سعی مشعله داری که دست منتهاست ز نور شعله او بر سر شب یلدا

💡 راه خود گم نکند در شب تاریک ضلال هر کرا همچو خرد مشعله داری باشد

💡 دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهار مشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار

💡 در پیش تو به مشعله داری همی رود عقلی که بر ممالک آفاق پادشاست

💡 از ظلمت گیسوی تو بیرون نتوان رفت گر مشعله داری نکند روی تو ما را