مجمره سوز

مجمره سوز. [ م ِ م َرَ / رِ ] ( نف مرکب ) مجمره گردان. ( آنندراج ). آن که در مجمر آتش افروزد و عود و عنبر سوزد:
صباست غالیه سای و نسیم مجمره سوز
شمال چهره گشای و زلال آینه دار.سلمان ساوجی ( از آنندراج ).و رجوع به مجمره گردان شود.

مجمره گردان

💡 گفتمش باز بگو گفت یکی مجمره سوز از رخ روز که آرایش هر انجمن است

💡 ای بزم ترا ساغر می مجمره سوز هر روز ز ایام تو روز نوروز

💡 ای گل روی ترا باد صبا مجمره سوز وی مه چهر تو را مهر فلک آینه دار