کسیب

کسیب. [ ک ُ س َ ] ( ع اِ ) از نامهای سگان است. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اسمی است برای سگان نر. ( اقرب الموارد ).
- ابن الکسیب؛ فرزند زنا. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). والدالزنا. ( اقرب الموارد ). بیج. سند. حرامزاده.

ازنامهای سگان است. اسمی است برای سگان نر.

💡 دم عیسوی جوی کسیب جان را ز داروی ترسا شفائی نیابی

💡 مویی شدم که موی شکافم به تیر نطق کسیب طالعم هدف اضطرار کرد

💡 یا تیغ شاه گردن مرگ آنچنان زده کسیب آن ز حلق بنای اندر آمده

💡 گفتی که از سگان کی؟ از سگان تو کسیب دست سنگ فشان تو می‌خورم

💡 سانکی خوروزون سون بانی خنجردی سوخولدی سینه مده أورک وارسا کسیب قیردی داماری

💡 آبستنانه عدهٔ توبه مدار بیش کسیب توبه قفل به دل‌ها برافکند