مسحا

واژه «مَسْحاً» از ریشه عربی «مسح» گرفته شده و صیغه مفعول یا ظرف زمان/حالت آن است که به معنای مالیدن، کشیدن دست یا چیزی روی سطح است. در کاربردهای دینی و فقهی، «مَسْحاً» معمولاً به عملی اشاره دارد که به جای شست‌وشو، بخشی از بدن یا لباس بر اثر لمس یا مالش با دست یا پارچه پاک شود، مانند مسح سر یا پا در وضو و تیمم. در متون عمومی عربی و فارسی نیز می‌تواند به معنای مالش، کشیدن یا صاف کردن چیزی با دست به کار رود. این واژه بار معنایی لمس کردن به منظور پاکی، آرامش یا ترتیب دادن چیزی دارد و در آموزه‌های دینی، کاربردی دقیق و الزام‌آور پیدا کرده است. همچنین «مَسْحاً» می‌تواند به صورت کنایی برای تسکین، نرم کردن یا سبک کردن چیزی نیز استفاده شود. به طور کلی، «مسحا» اشاره به عمل مالیدن، لمس یا کشیدن برای اثرگذاری، پاکی یا تسهیل دارد و هم در زبان روزمره و هم در متون دینی کاربرد دارد.