نیکی ده

نیکی ده. [ دِه ْ ] ( نف مرکب ) منان. نعمت بخشنده. معطی. نیکی دهش:
خداوند نیکی ده و رهنمای
خداوند جای و خداوند رای.فردوسی.ولیکن به نیروی گیهان خدای
خداوند نیکی ده و رهنمای.فردوسی.به یزدان گرای و سخن زو فزای
که اوی است نیکی ده و رهنمای.فردوسی.

منان. نعمت بخشنده. معطی. نیکی دهش

💡 ولیکن به پیروزی یک خدای جهاندار نیکی ده و رهنمای

💡 بدین مژده پاداش خواه از خدای که اوی است نیکی ده و رهنمای

💡 شگفتی همه لب گشودند باز به تسبیح نیکی ده بی نیاز

💡 که اویست جاوید برتر خدای خداوند نیکی ده و رهنمای